FUNDAMENTY ŻYCIA – INTEGRACJA TRAUMY ROZWOJOWEJ
Patryk ( pracuje od strony Ducha – sesje wielowymiarowe)
&
Angelina (pracuje z ciałem – kinezjologia)
Formuła: 4 spotkania po 3,5 godziny (czyli w sumie 8 sesji, po 2 w ciągu każdego spotkania).
Dla kogo: dla każdej osoby, która chce lepiej radzić sobie w życiu
Stajemy przed różnymi wyzwaniami. Często reagujemy w sposób, który nie pasuje do sytuacji. Nasze „radzenie sobie” z trudnościami zależy od dostępu do wewnętrznych, indywidualnych zasobów każdego człowieka oraz od możliwości realizowania przez niego podstawowych – wrodzonych potrzeb życiowych.
Energia życiowa, którą otrzymujemy w momencie poczęcia, aktywuje nasze potrzeby fizyczne i psychiczne.
Jeśli na jakimś etapie naszego życia pojawi się blokada/trauma, to ogranicza przepływ energii życiowej i uniemożliwia zintegrowanie doświadczenia jako zasobu na przyszłość. Dotyczy to zarówno naszego obecnego życia, jak i doświadczeń z przeszłości rodzinnej oraz karmicznych.
Z perspektywy Ducha patrzymy przez pokolenia i wymiary. Z punktu widzenia Ciała ważne jest, że nasza osobowość zaczyna się kształtować od momentu poczęcia. Wszystkie wcześniejsze traumy, nawet te przekazywane z pokolenia na pokolenie, wpływają na nas w tym życiu.
Każde z nas pracuje inaczej. Zauważyliśmy jednak, że najlepsze wyniki osiągamy, gdy pomagamy konkretnej osobie razem – zarówno duchowo, jak i fizycznie.
Niedokończone historie wpływają na ważne etapy naszego rozwoju. Fundamenty – trzy wrażliwe części „rdzenia” naszej osobowości rozwijają się wcześnie i tworzą podstawę naszego życia.
1. BEZPIECZEŃSTWO – fundament istnienia.
2. RELACJE/WIĘŹ– fundament kontaktu z innymi.
3. GRANICE– fundament odrębności i sprawczości.
Jeśli na tych podstawowych etapach pojawiły się trudności nie do przejścia (trauma rozwojowa), nasze pole reagowania w dorosłym życiu zostaje ograniczone. W trakcie warsztatu odtworzymy te etapy, by uzupełnić braki i odzyskać zdolność właściwego reagowania na życiowe wyzwania.
STRUKTURA SPOTKAŃ
Każde z 4 spotkań składa się z dwóch bloków:
- USTAWIENIA (Patryk): Praca z polem, porządkowanie więzi, odkrywanie dynamiki transgeneracyjnej, przywracanie właściwej hierarchii i porządku.
2. KINEZJOLOGIA (Andgelina): Praca ze stresem w ciele i emocjami na linii życia obejmująca odnalezienie właściwych do odstresowania momentów „utknięcia” w tym konkretnym życiu. Przywrócenie właściwego kontaktu ze sobą, swoimi potrzebami i możliwościami. Aktywowanie drogi „ruchu życia” w ciele.
MODUŁ 1 – BEZPIECZEŃSTWO, PRAWO DO ISTNIENIA
CEL: Odtworzenie fundamentu poczucia bezpieczeństwa, które kształtuje się od momentu poczęcia do około 9. miesiąca życia (faza symbiotyczna). Praca nad prawem do zajmowania miejsca i bycia. W tej strukturze kluczową cechą/jakością jest bezpieczeństwo – czucie się bezpiecznie w swoim ciele. Natychmiastowe rozpoznanie stresorów/zagrożeń. Reakcje adekwatne do sytuacji.
Tu bardzo często pojawiają się osoby, które doświadczają nieokreślonych lęków i stresu, który nie jest związany z realnymi zagrożeniami.
Część ustawień systemowych (Duch) – Przynależność i hierarchia.
– Ustawienie „Miejsce w systemie”, czyli sprawdzenie, czy osoba może stać w miejscu dziecka przy rodzicach, nie zastępując żadnego z nich ani innego członka rodziny.
– Praca z poronieniami, aborcjami i wcześniejszymi związkami rodziców: przywracanie wykluczonych do systemu, aby uczestnik nie musiał za nich „płacić” brakiem bezpieczeństwa.
– Ustawienie wewnętrznego obrazu matki, relacja z matką to kluczowa dynamika mająca wpływ na wiele aspektów życia
– Ustawienie poczęcia – wydobycie dynamik związanych z okolicznościami poczęcia (niechciane dziecko, dziecko zastępcze, dziecko „na ratunek” związku).
Część kinezjologiczna
(Ciało)
– Zlokalizowanie czasu traumy.
– Odnalezienie programy kompensacyjne realizowane w tym życiu (na ile dana osoba ma prawo do życia, czuje się chciana, lubiana, dobrze przyjęta, na ile odbiera świat jako przyjazne miejsce, na ile może sobie radzić, jeśli warunki są mniej sprzyjające, czy umie odnaleźć swoje miejsce w życiu, swój cel itp.)
– Odkrycie, jakie odruchy pierwotne uruchamiane są w sytuacjach stresujących (nawiązujących do przebytej traumy), które ograniczają sposób reakcji.
– Odblokowanie naturalnej ścieżki rozwoju potrzeby poczucia bezpieczeństwa
– Praca z systemem strachu (zamierania)
– Praca z nerwem błędnym i/lub systemem zaangażowania społecznego.
MODUŁ 2 – RELACJE, WIĘŹ, PRAWO DO BLISKOŚCI
Cel: Praca nad etapem kształtowania więzi (od porodu do około 1,5 roku życia).
Adresowanie wzorców przywiązania (lękowe, unikające, zdezorganizowane).
Przywiązanie dotyczy wszystkiego – jak budowana jest relacje ze światem, relacje romantyczne i wszystko, co dotyczy komunikowania się. Relacja z pieniędzmi też kształtuje się wstępnie na tym etapie życia.
Część ustawień systemowych (Duch)
– Ustawienie pary rodziców i dziecka.
– Praca z nastawieniem dziadków do związku rodziców uczestnika.
– Przywracanie nurtu miłości w rodzie , praca z schematami relacyjnymi dziadków i dalszej części rodziny pochodzenia.
– Przynależność rodowa
– Praca z frazami: „Jestem mała/y, potrzebuję Cię” lub „Jestem twoim partnerem/partnerką” (parentyfikacja).
– Ustawienie więzi – wydobycie dynamiki „zobaczyłem to, czego nie powinienem widzieć” (tajemnice rodzinne).
– Przywracanie porządku: „Daję ci to, co mam, a resztę zostawiam dorosłym.”
– Praca z frazami uzdrawiającymi więź: „Widzę cię. Jesteś dla mnie ważny. Jestem tutaj.”
Część kinezjologiczna
(Ciało)
– Zlokalizowanie czasu traumy.
– Sprawdzenie, na ile wrodzona potrzeba bycia w relacji jest „w stresie” – czy komfortowe jest na poziomie nieświadomym pozostawanie w kontakcie z innymi. Wyregulowana potrzeba na tym poziomie pozwoli na tworzenie kontaktów, wycofywanie się w przypadku zagrożenia lub wchodzenie do kontaktu jeśli on jest korzystny. Szukanie dobrych relacji.
– Odnalezienie programów kompensacji (odmowa kontaktu, odrzucanie więzi, nadmierna potrzeba „bycia zaopiekowanym”, zależność, równowaga między dawaniem i braniem, odnalezienie własnych potrzeb, poczucie nasycenia itp.).
– Odkrycie, jakie odruchy pierwotne uruchamiane są w sytuacjach stresujących (nawiązujących do przebytej traumy), które ograniczają sposób reakcji.
– Odblokowanie naturalnej ścieżki rozwoju potrzeby poczucia bezpieczeństwa
– Praca z systemem strachu (zamierania)
– Praca z nerwem błędnym i/lub systemem zaangażowania społecznego
MODUŁ 3 – GRANICE, PRAWO DO AUTONOMII
Cel: Praca nad etapem separacji-indywiduacji (okres od narodzin do ok. 18-24 miesiąca życia).
Adresowanie trudności z mówieniem „NIE”, asertywnością, sprawczością oraz lękiem przed odrzuceniem za bycie sobą, naturalną potrzebą określenia własnych granic i siebie.
Część ustawień systemowych (Duch)
- Ustawienie „Moja sprawa / Twoja sprawa” – przekazywanie odpowiedzialności rodzicom za ich życie (choroby, emocje, wybory).
- Praca z frazą: Mam szacunek dla twojego losu. Zostawiam to tobie.
- Ustawienie „Widzę cię” – Bert Hellinger; przywracanie postrzegania rodzica jako osoby większej, a dziecka jako mniejszego (wychodzenie z roli rodzica wobec własnego rodzica).
- Praca z agresją jako siłą witalną – rozróżnienie agresji obronnej od destrukcyjnej w systemie.
- Ustawienie „Tak i Nie” – sprawdzenie, czy system umożliwia wyrażanie sprzeciwu wobec rodziców i innych ważnych osób.
Część kinezjologiczna
(Ciało)
- Sprawdzenie, jak dobrze i spokojnie rozpoznajesz siebie i swoje granice na poziomie nieświadomym. Dobrze wyregulowana potrzeba na tym poziomie pozwala budować własną tożsamość, dobry obraz ciała i radzić sobie z trudnościami.
- Znalezienie programów kompensacyjnych takich jak brak granic lub tożsamości, ciągła potrzeba kontaktu, poczucie, że coś jest nie tak, naruszenie granic, rozmyte lub zbyt silne granice, ignorowanie siebie, brak czucia ciała, potrzeba ciągłej stymulacji.
- Odkrycie, jakie pierwotne odruchy pojawiają się w stresujących sytuacjach związanych z traumą i ograniczają twoje reakcje.
- Odblokowanie naturalnej drogi rozwoju potrzeby poczucia bezpieczeństwa.
- Praca z systemem strachu i zamierania.
- Praca z nerwem błędnym i systemem zaangażowania społecznego.
MODUŁ 4 – INTEGRACJA: SCENARIUSZE ŻYCIOWE I PRZYSZŁOŚĆ
Cel modułu: Zespojenie – praca nad tym, jak zintegrowane bezpieczeństwo, więź i granice przekładają się na konkretne obszary życia: partnerstwo, rodzicielstwo, finanse, zdrowie.
Część ustawień systemowych (Duch)
- Ustawienie „Wcześniej i Teraz” – wydobycie tego, co zostało zintegrowane, oraz tego, co nadal wymaga uwagi.
- Ustawienie przyszłości – sprawdzenie, czy system pozwala uczestnikowi iść w swoją przyszłość, czy ciągnie go z powrotem w pole traumy (splot z losem przodka).
- Ustanowienie „Mocy w słabości” – odkrycie zasobu, który powstał dzięki przetrwaniu trudności.
- Ustawienie zasobów – przywołanie siły przodków, którzy przetrwali przeciwności losu. – Rytuał zamknięcia: Przywrócenie uczestnika do jego własnego życia: „Teraz jestem. Mam swoje miejsce. Jestem bezpieczny/a. Należę. Jestem wolny/a.”
Część kinezjologiczna
(Ciało)
Globalny balans w kontekście harmonizacji wcześniej zidentyfikowanych i opracowanych blokad odnosi się do osiągnięcia równowagi oraz spójności między różnymi elementami, które wcześniej zostały zidentyfikowane jako przeszkody lub ograniczenia.
Program łączy ustawieniową pracę z więziami, porządkiem miłości i dynamikami transgeneracyjnymi oraz kinezjologiczną pracę z ciałem dając możliwość wieloaspektowej zmiany podstawowych programów życiowych.
Kiedy fundamenty są „zdrowe”, Twoje ciało – dom Twojego ducha, jest stabilne. Dobrze czujesz się w swoim ciele, masz możliwość tworzenia zdrowych więzi i dobrej komunikacji, wiesz kim jesteś i umiesz zadbać o siebie.
Dzięki temu uczestnicy nie tylko „zrozumieją” swoje wzorce, ale przede wszystkim zregenerują je na poziomie systemowym i energetycznym, odbudowując trzy filary: Bezpieczeństwo, Relacje i Granice.
Cena warsztatów to 7400 zł brutto z możliwością płatności na raty 4×2050 zł. Dostępny online i stacjonarnie. To jest warsztat indywidualny. Terminy spotkań dobieramy wg możliwości.